Open science en Elsevier

10 Sep

Ik denk dat kennis alleen waardevol is als het gedeeld wordt. Kennis in het hoofd van één wetenschapper is waardeloos.

Wellicht is dat ook wat stellig gebracht. Voor die wetenschapper kan het een bron van inspiratie en verwondering zijn. Maar om iets te doen met kennis moet kennis gedeeld worden. Met collega’s, met gebruikers, met politici, met schoolkinderen. Met mensen die er iets mee kunnen, of dat nu vervolgonderzoek is of een praktische toepassing ontwikkelen. Of gewoon, on mensen te inspireren over de wereld om hen heen en te helpen die beter te begrijpen.

Dit blog is doorgeplaatst vanaf studiolakmoes.nl

Open science is een beweging die het delen van (wetenschappelijke) kennis promoot. Open science staat voor het zo vroeg mogelijk in het onderzoeksproces delen van data en kennis. Open science is een relatief nieuw begrip in wetenschap, en soms ook een eng begrip. Hoe kun je publiceren in toptijdschriften als je al je data en kennis direct de wereld in gooit? Wie krijgt de credits? Dat zijn interessante vragen waar steeds meer onderzoekers mee worstelen.

Onderstaand filmpje van de Duitse promovendus Daniel Mietchen legt op toegankelijke wijze uit wat open science nu eigenlijk is.

Open science is geen tovermiddel wat alles oplost, maar wel een interessante denkwijze die bovendien kan rekenen op veel bijval in de samenleving. Veel wetenschappelijk onderzoek wordt immers gedaan met belastinggeld. Waarom zou mijn vader daarom niet toegang hebben tot de resultaten van dit onderzoek (zonder duur abonnement)?

Ook onder wetenschappers vindt de open science beweging bijval, getuige de massale boycot van het tijdschrift Elsevier. Deze Nederlandse uitgever van diverse wetenschappelijke tijdschriften steunt maatregelen om vrije kennisuitwisseling aan banden te leggen. Kwalijk vinden ook steeds meer wetenschappers (+12.000 tekenden de online petitie op de website The Cost of Knowledge) dat de uitgever veel te hoge kosten rekent voor abonnementen op individuele tijdschriften en universiteitsbibliotheken daarom alleen abonnementen in bundels (met deels weinig aantrekkelijke tijdschriften) kunnen aankopen.

De boycot zal zeker ook besproken worden tijdens de derde Open Science Summit in Californie volgende maand. Is het wenselijk of zelfs aan te raden dat data in een vroeg stadium voor elke belastingbetaler beschikbaar is, of zitten er ook risico’s aan een dergelijke open houding? Of betekent open vooral dat wetenschappers meer met elkáár moeten delen? En met bijvoorbeeld onderzoekers in ontwikkelingslanden?

Met andere woorden, hoe ‘open’ mag open science zijn?

 

 

Eén reactie to “Open science en Elsevier”

  1. Jona Lendering 10 september 2012 bij 11:27 #

    Een vraag als “Wie krijgt de credits?” is volgens mij niet zo relevant. De enige die belang stellen in het antwoord, zijn de wetenschapper, en nog een halve bureaucraat in Den Haag die meent dat wetenschappelijke kwaliteit kan worden gemeten door publicaties te tellen. Voor de samenleving maakt het geen fluit wie de resultaten heeft bereikt. Wetenschap mag, vanuit de gemeenschap bezien, ook anoniem zijn.

    Ik heb zelf sterk het idee dat de hele discussie draait om de verkeerde vragen, namelijk de vragen die leven in de universiteit zelf. Wanneer we kijken vanuit de samenleving, ogen heel veel van die vragen wat triviaal.

    Ik raak er zelf steeds meer van overtuigd dat we helemaal van voren af aan moeten beginnen. Zo’n discussie zou kunnen gaan over zeven vragen:

    1) Welke informatie heeft de samenleving nodig?
    2) Hoe leveren we die informatie het beste aan?
    3) Hoe verwerven we die informatie het beste?
    4) Hoe leiden we toekomstige informeerders op?
    5) Welke instellingen zijn het beste voor informatieoverdracht, onderzoek en opleiding?
    6) Hoe bouwen we zulke instellingen?
    7) Hoe controleren we de instellingen en de informatie?

    Het is denkbaar dat we, als we de kennisinfrastructuur herontwerpen, het huidige systeem niet opnieuw zullen uitvinden. Zouden we echt bedenken dat het goed is álle soorten wetenschappers op te leiden aan dezelfde soort instelling, de universiteit? Zouden we bedenken dat álle wetenschappen, complex of simpel, aangeleerd kunnen worden in precies vier jaar? Zouden we bedenken dat de samenleving informatie krijgt door die op betaalsites te verbergen? Zouden we bedenken dat de kwaliteit van de informatie het beste wordt gegarandeerd door het meten van de kwantiteit aan publicaties?

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: